We hangen ze even apart — de Marokkanen, de Turken, de Chinezen, de Nederlanders en alle anderen. En ergens, in een donker hoekje achterin, hangen we ook de overheid, de politiek, de bedrijven, de instituten en de goede doelen. Aan andere haakjes hangen de geloven, de culturen en de meningen. Alles hangt even apart.
Niet om te scheiden. Niet om te oordelen. Maar om te zien.
We laten de labels niet met elkaar vechten, niet concurreren, behalve wanneer dat bewust is afgesproken — zoals bij voetbal, vechtsporten of in het leger. We maken onderscheid, geen verdeeldheid. Want alleen door samen te zien wat er is, kunnen we erkennen dat het is zoals het is. We zijn één geheel.
We zijn al één. We zijn al één Nederland. Alle kleuren, alle stemmen, alle verhalen — samen vormen wij het geheel.
Soms heeft Nederland een moment van stilte nodig. Even stilstaan bij wat er is. Zodat we kunnen herkennen. Zodat we kunnen erkennen. Zodat we dankbaar kunnen zijn voor wat er is. En dan pas kunnen we kijken naar verandering, naar oplossingen, naar wat beter kan.
Maar daarvoor hebben we jouw steun nodig. Geef ons jouw stem, jouw aanwezigheid, jouw hart. Want alleen samen kunnen we bouwen aan een mooiere samenleving.
Reactie plaatsen
Reacties